Szczegółowy wygląd i opis książki wraz z recenzją:

www.bookfreak.pl/nikola-tesla-moje-wynalazki-autobiografia/

Książka kosztuje 29,33 zł + koszty przesyłki (9, 50 zł).

Osoby zainteresowane zakupem mogą składać zamówienia wysyłając maila bezpośrednio do mnie na adres:

bookfreak@onet.pl

lub wchodząc na poniższą stronę:

http://allegro.pl/tesla-nikola-moje-wynalazki-autobiografia-i6894541350.html

Wszelkie pytania w tej sprawie można też zadawać dzwoniąc pod numer:

tel. 797-992-723

Żywot własny - B. FranklinAutobiografia mydlarza, drukarza, rysownika banknotów, księgarza, filozofa, nauczyciela pływania, antykwariusza, handlarza niewolnikami, fizyka, kupca, Doktora Honoris Causa, wynalazcy, dyplomaty, Ojca Założyciela Stanów Zjednoczonych, twórcy amerykańskiego snu o sukcesie. Książka przez prawie dwieście lat figurująca na papieskiej liście ksiąg zakazanych, skreślona dopiero w 1966r. Uznawana przez krytyków za jedną z najlepszych autobiografii w historii literatury. Wydana w Polsce tylko raz przed 50 laty w sygnalnym nakładzie, do dziś poszukiwana i czytana historia człowieka który pomimo przeciwności losu zbudował swoim życiem legendę żywą do dnia dzisiejszego. Legendę, która rozpala i inspiruje do poszukiwania.*

Tyle o autorze niniejszej pozycji w formie reklamy pisze wydawca.

Żywot własny Benjamina Franklina dzisiaj moglibyśmy zaliczyć do tzw. poradników samodoskonalenia. Szczególnie pierwsza połowa obfituje w rozważania o samodyscyplinie i pracy nad własnym charakterem. Interesujące jest zestawienie trzynastu cnót, które autor uznał za najważniejsze w swoim życiu. Sporządził pewnego rodzaju kodeks moralny:

  1. Umiar. - Nie jedz do otępienia, nie pij do podniecenia.
  2. Milczenie. - Mów tylko to, co może przynieść pożytek innym lub tobie, unikaj próżnej rozmowy.
  3. Ład. - Niech wszystkie twoje rzeczy mają swoje miejsce; niech wszystkie twoje sprawy mają swój czas.
  4. Postanowienie. - Postanów sobie czynić, co powinieneś; czyń bez zawodu to, coś postanowił sobie.
  5. Oszczędność. - Nie czyń wydatków, chyba dla dobra innych lub swego; to znaczy nic nie marnotraw.
  6. Pracowitość. - Nie trać nigdy czasu; bądź zawsze zajęty czymś pożytecznym; unikaj wszelkich niepotrzebnych działań.
  7. Szczerość. - Nie uciekaj się do krzywdzącego oszustwa; myśl niewinnie i sprawiedliwie, a kiedy mówisz, mów podobnie.
  8. Sprawiedliwość. - Nie krzywdź nikogo wyrządzając mu zło lub pozbawiając pożytków, jakie mu się od ciebie należą.
  9. Powściągliwość. - Unikaj krańcowości; nie odczuwaj krzywd w tym stopniu, jak twoim zdaniem na to zasługują.
  10. Czystość. - Nie pozwalaj na żadną nieczystość ciała, odzienia czy mieszkania.
  11. Spokój. - Niech ci nie zamącają umysłu drobnostki lub też zdarzenia pospolite i nieuchronne.
  12. Surowość cielesna. - Rzadko używaj płci, tylko dla zdrowia albo potomstwa, nigdy do otępienia, osłabienia lub szkody w twoim czy cudzym spokoju i opinii.
  13. Pokora. - Naśladuj Jezusa i Sokratesa.*

...czytaj dalej Benjamin Franklin – „Żywot własny”

Słowiańscy królowie Lechii _ Janusz BieszkOto co możemy wyczytać z okładki książki:

Jest to pierwsza publikacja na temat organizacji władzy i funkcjonowania Lechii, czyli starożytnej Polski, zwanej inaczej Imperium Lechitów, Scytią Europejską lub Sarmacją Europejską.

Na podstawie ponad 50 kronik i materiałów źródłowych, polskich i zagranicznych, oraz 36 starych map cudzoziemskich autor opracował, po raz pierwszy, poczet słowiańskich królów lechickich w okresie od XVIII w. p.n.e. do X w. n.e. Dokonał także opisu terytorium Lechii, jej gospodarki, handlu, budownictwa miast, grodów, portów oraz żeglugi, transportu i bitych monet lechickich, a także głównych wojen i bitew, pominiętych dotąd.

Powyższe odkrycia były ściśle związane z wynikami najnowszych badań genetycznych Ariów-Słowian, przeprowadzonych w laboratoriach polskich i zagranicznych w latach 2010-2013, według których my Polacy, Ariowie zamieszkujemy tutejsze ziemie od 10 700 lat.

Potwierdziły to również ostatnie odkrycia polskich archeologów na terenie grodów, miast, osad obronnych i grobowców, wybudowanych przez naszych przodków, Ariów-Prasłowian, na terenie obecnej Polski.

Książka ta pomimo bardzo dużej popularności wśród czytelników spowodowała też, że pod adresem Autora posypały się bardzo niepochlebne komentarze ze strony środowiska naukowego. Jak można się było spodziewać mainstreamowi historycy wyśmiali koncepcję tzw. turbosłowianizmu i uznali ją za całkowicie irracjonalną. ...czytaj dalej „Słowiańscy królowie Lechii” – Janusz Bieszk

Autobiografia - M. Skodowska-CurieAutobiografia M. Skłodowskiej-Curie powstała tak naprawdę dzięki pani W.B. Meloney, która zaangażowała się w akcję zbierania funduszy na jeden gram radu wśród amerykańskich kobiet. Dziennikarka ta w 1921 r. namówiła noblistkę do spisania wspomnień - uważała bowiem, że wydanie takiej książki znacznie ułatwiłoby zebranie potrzebnych pieniędzy.

Na początku M. Curie tym pomysłem była nieco zażenowana, gdyż kłócił się on z jej poglądem, iż ludzie nie powinni interesować się życiem naukowców, a jedynie ich osiągnięciami. Po pewnym czasie jednak M. Skłodowska-Curie uległa namowom i argumentom pani Meloney i w sposób bardzo zwięzły i rzeczowy przelała na papier historię swojego życia.

Czytając tę niewielką książeczkę nie sposób nie zwrócić uwagi na charakterystyczny, bardzo konkretny i skondensowany w treści styl narracji. Już na samym początku tej lektury pomyślałam sobie, że tak rzeczywiście może pisać tylko ktoś o umyśle ścisłym. Dlatego też gdy dalej natknęłam się na fragment, w którym M. Curie opisuje swoje dziecięce i młodzieńcze fascynacje poezją, literaturą, nauką języków obcych oraz muzyką, było to dla mnie dość dużym zaskoczeniem. Okazało się bowiem, że Skłodowska uwielbiała romantyków, głównie Mickiewicza, Krasińskiego i Słowackiego, a gdy opanowała języki: francuski, niemiecki, rosyjski i angielski, czytała również w oryginale. Nie przeszkadzało to jej jednak równolegle interesować się naukami przyrodniczymi, chemią, matematyką oraz fizyką. Myślę, że jeśli chodzi o dwa ostatnie przedmioty, to niemały wpływ wywarł na nią ojciec, który nauczał ich w szkole.

Patrząc na koleje życia M. Skłodowskiej-Curie, można wysnuć wniosek, że los nie szczędził jej właściwie od samego początku. Bowiem gdy była dziewięcioletnią dziewczynką umarła jej matka. W wieku 17 lat, aby zapracować na studia, rozpoczęła pracę jako guwernantka na wsi. Dzięki uporowi i niesamowitemu wręcz hartowi ducha udało jej się jako jednej z pierwszych kobiet  rozpocząć studia w Paryżu. Na samym początku kilka miesięcy mieszkała u swojej siostry, aby być jednak bliżej uczelni, przeniosła się do pokoiku na mansardzie. Często cierpiała z powodu głodu i zimna, ale niemal cały swój czas poświęcała na naukę. Wyjątkiem były przez pewien czas spotkania z tamtejszą Polonią i zainteresowanie polityką i sprawami Polski. ...czytaj dalej Maria Skłodowska-Curie – „Autobiografia”

M. Mazur -Cybernetyka i charakter Jak możemy przeczytać z okładki książki:

Marian Mazur był prekursorem polskiej myśli cybernetycznej. Stworzył On rewelacyjne w skali światowej: jakościową teorię informacji, cybernetyczną teorię układów samodzielnych oraz teorię charakteru człowieka.

Wykładał swoje teorie na Sorbonie, w Oxfordzie, na Uniwersytecie w Amsterdamie oraz na uniwersytecie w Huston w USA, gdzie konsultował m.in. zagadnienia sztucznej inteligencji. Prezentował je również na ponad 50 międzynarodowych kongresach naukowych (zawsze był tam zapraszany - nigdy nie delegowany jako przedstawiciel nauki polskiej), m.in. w Anglii, Holandii, Belgii, USA, Włoszech, Niemczech. Chętniej słuchano go za granicą niż w kraju.

Najbardziej nas interesująca teoria charakteru wyjaśnia działanie w organizmie człowieka cech sztywnych - niezależnych od otoczenia, których nie możemy sobie dowolnie zmieniać, same się bowiem zmieniają z biegiem lat życia - niezależnie od naszej woli i to tylko w określonym kierunku. Wyjaśnia nam to, dlaczego człowiekowi trudno jest czasem przystosować się do wykonywanej pracy, do partnera w małżeństwie, itp. Analizując charakter człowieka można wskazać, co utrudnia mu współżycie z innymi oraz znaleźć drogi wyjścia z trudnej sytuacji życiowej. Przerabianie czyjegoś charakteru to strata czasu i energii, a jeżeli jest uporczywe - prowadzi do nienawiści i to nawet głębokiej. Charakter nie służy do kształtowania, lecz do doskonalenia (podnoszenia poziomu) przez stwarzanie sytuacji zgodnych z charakterem. Najczęściej jednak sytuacja tylko na pozór jest nie do zmienienia, w istocie zaś jest utrzymywana przez ludzi z otoczenia, którzy z rozmaitych powodów sprzeciwiają się jej zmianie i nie ustępują bez walki. Rodzice, wychowawcy, nauczyciele, zwierzchnicy, politycy, kapłani, moralizatorzy, itp. chcieliby, żeby zależny od nich człowiek dostosowywał się do sytuacji, czyli do ich własnych upodobań i aby się nie buntował, lecz "polubił" narzuconą mu sytuację i usiłują "kształtować" mu charakter, nawet za pomocą represji. Oczywiście, bez powodzenia. Główne marzenie Profesor wyraził w słowach: "Pragnę, aby moja teoria trafiła "pod strzechy", a nie do szuflad naukowców i polityków".* ...czytaj dalej „Cybernetyka i charakter” – Marian Mazur